Aŭtuna sento
Poemo de Ĝazira NIGMETQYZY
Esperantigis: Shadyman AQANOV (Ŝadmano AA)

Paŝas mi sola je peza sento,
Nenion volas kor’ en silento.
Aŭtuna sento apenaŭ pinĉas,
Folioj kaŝas sin pro la vento.

Stepo flava surmetis oron,
Ŝvebas nuboj alten lazuron.
Alvenas junec’ sonore al mi,
Senteble venas en mian koron.

Jen ĝarden’ bela, plac’ mirindaj,
Spiro ekspiras en sfer’ amindaj.
Subite haltas, rigardas posten —
Ĉar tie ludas dolĉema nepo,
Kun sia patro – ambaŭ ĉarmindaj.

El la kazaĥa trad. 2026-08-02

Күз-көңіл
Авторы: Жазира НИҒМЕТҚЫЗЫ

Келемін жалғыз аяңдап басып,
Ешқайда көңіл болмайды асық.
Күз-көңіл әнтек шымшиды бетті,
Ықтаған жап’рақ далдаға қашып.

Сарғайған алап алтын тон киіп,
Бұлттары марғау қалқиды биік.
Сыңғырлап келіп жандаса жастық,
Байқаусыз кетер көңілге тиіп.

Әсем бір бақша, тамаша алаң,
Тынысың кеңіп сергиді санаң.
Кілт тоқтай қалып, қарайсың аттқа
Өйткені онда келеді әне,
Баласын ерткен дап-дардай балаң.

2024 жыл 4 қараша жазылды

秋诉
作者：贾泽拉·尼合买提
翻译：夏德曼·阿合买提

独行踽踽步心怀沉郁情，
此心无意逐风尘万里行。
秋诉微微触面颊痛难忍，
落叶纷纷避寒影无处寻。

原野披金衣荣光映朝晖，
云朵悠然浮碧空翠微微。
青春铃声响忽来伴我身，
不觉轻触动，心头暗自伤。

园林美如画广*场亦新奇，
气息舒展畅心神自清怡。
蓦然驻足望天边路漫漫，
但见亲子来，携童笑颜开。
稚子随父步，笑颜映日辉。

译自哈萨克语 2026.08.03