\u9ad8\u7ea7\u4e16\u754c\u8bed\u6559\u7a0b \u7b2c8\u8bfe<\/p>\n
ADRESO<\/b>: loko, kie iu lo\u011das. \u0108u vi konas N, tiun \u0109i urbeton en la orienta landparto? Se ne, vi perdis nenion. \u0108i urbetoj terure similas unu la alian kaj certe vi jam vidis tiaspecan vila\u011degon, kun unusola pavimita \u0109efstrato, koto a\u016d polvo sur la aliaj \u011disgenue, la\u016d la sezono; tri pre\u011dejoj sur la urbocentra placo kaj trifoje tri drinkejoj; kino, aro da grizaj, seninteresaj homoj, enuo… enuo…<\/p>\n Jarojn mi vivis tie \u2014 sed vi ja ne konas min, vi e\u0109 ne povus imagi, kiel mi suferis en tiu urba\u0109o. Sed ne temas pri mi kaj estas superflue plendi. Jam delonge mi forlasis \u011din. Nun temos pri la sola homo, kiun mi renkontis en tiu kotujo kaj kiun mi ankora\u016d ne forgesis. Tuj vi a\u016ddos, kial.<\/p>\n Li estis in\u011deniero, la nomo ne gravas. Ni amiki\u011dis rapide kaj sen ia ajn signifa okazo. Cetere mi amiki\u011das tre malfacile. Mi havas nur du-tri amikojn; \u0109iuj miaspecaj, neplibonigeblaj maljunaj fra\u016dloj, kiuj opinias la geedzi\u011don eltrovo de la diablo kaj ofte ili fanfaronas, per kiaj ruza\u0135oj ili evitis la reton de la ina gento. La ideala kunvivo de la in\u011denier-familio tamen kortu\u015dis e\u0109 min kaj foje-foje mi pripensadis, \u0109u mi ne faris stulta\u0135on, kiam mi \u2014 anta\u016d 30 jaroj \u2014 tiu knabino \u2014 eh, negrave! Egale jam… kaj mi promesis rakonti pri la in\u011deniero, ne pri mi.<\/p>\n La in\u011deniero gvidis la konstruon de la kanalo kaj \u2014 \u0109ar anka\u016d la prizorgadon kaj inspekton de la kanalo oni konfidis al li \u2014 eklo\u011dis en la urbo. La\u016d sia ekstero li estis \u0109iutaga, griza hometo, mezastatura, 35-40-jara, kun okulvitroj, kaj hararo jam iom maldensa, sed ne grizi\u011dinta. Li havis superkritike grandan kaj ampleksan scion, ne nur en sia fako, sed anka\u016d krome li estis surprize erudicia, tamen modesta kaj \u011dentila; mallonge tia, kiun oni nomis iam \u201c\u011displanda sinjoro\u201d. Mi nomas lin simple: homo.<\/p>\n Ni amba\u016d ege mal\u015datis la t.n. \u201csociajn formalajojn\u201d. Ni renkonti\u011dis ie, paroladis kaj \u2014 \u0109ar anka\u016d mi vidis ion el la mondo \u2014 bonege komprenis unu la alian. Ofte mi vizitis ilin preska\u016d \u0109iutage kaj tie mi ekkonis \u201chejmon\u201d en citiloj, pri kiu kantas la poetoj. La in\u011deniero, lia edzino, preska\u016d dek jarojn pli juna blonda virineto, kaj la du filinoj formis kompletan unuon. La domon plenigis la paco, harmonio, trankvilo kaj kompreno. Estis vere resanigo por mi \u015dan\u011di mian solecon por unu-vespera restado de ili kaj vidi la feli\u0109on regantan en tiu familio.<\/p>\n Mi povas diri: mi estis ilia amiko. Intima amiko mi tamen ne estis. Neniam ni intime interparolis, krom unu fojon, anka\u016d tiam nevole kaj \u011duste tion mi intencas rakonti.<\/p>\n Estis komenco de printempo, la lastaj tagoj de aprilo, bela, varmeta vetero. Eble pro tio ni estis iom pli komunikemaj?<\/p>\n Mi vesperman\u011dis kun ili. Post la man\u011do ni restadis iomete ankora\u016d \u0109irka\u016d la tablo, ni babiladis, \u015dercadis, kiel kutime. La edzino poste formetis la servicon kaj akompanate de la helpemaj filinoj malaperis en la kuirejo.<\/p>\n Mi restis duope kun la in\u011deniero.<\/p>\n En la forno brulis ankora\u016d la fajro kaj en la densi\u011danta malhelo la flagranta lumo de la flamoj kreis ian ankora\u016d ne sentitan romantikan humoron.<\/p>\n Dum minutoj ni admiris senvorte la flamludon. Miaj pensoj zigzagis en la estinto kaj estanto, \u011dis foje \u2014 mi mem ne scias, kiel \u2014 vortoj ekver\u015di\u011dis el mi. Mi rakontis la tragedion de mia vivo, kiu ja nur por dudekjarulo estis tragedio; nun, post pli of tridek jaroj, \u011di estas nur memoro, e\u0109 ne dolora. \u0108u a\u016dskultas min iu, a\u016d ne, mi ne pripensis. Mi rakontis kvaza\u016d al mi mem la historion malnovan, \u015dablonan, tamen belan por mi, \u0109ar \u011di estas la mia. Vi ja \u0109iuj konas la temon milfoje vivitan kaj skribitan: nobla, ri\u0109a familio… bela knabino… bela knabino… malri\u0109a knabo. Renkontoj sekretaj… rapidaj kisoj… malvolo de gepatroj… adia\u016do… \u0135uroj: \u0109iam, neniam! … kaj poste… nenio.<\/p>\n \u201cMi do restis fra\u016dlo \u2014 mi finis \u2014 kaj mi ne beda\u016dras! \u2014 mi almetis kun iom falsaplomba gesto. \u2014 Sed de kiam mi konas vin…\u201d<\/p>\n Mi \u0109esis. Li eble pensus, ke mi envias ilian feli\u0109on. Estis ja nur la resta\u0135o de la juneca romantiko, revekita de nekutima situacio.<\/p>\n Silento regis dum momento.<\/p>\n La in\u011deniero dum la tuta tempo fiksrigardis la fajron kaj lia lipo apena\u016d movi\u011dis ekparolante:<\/p>\n \u201cNin…?\u201d<\/p>\n La vorto sonis strange, tre strange! Min frapis io ne atendita, kvaza\u016d la vorto enhavus amaron kaj malfeli\u0109on. Mi ne povis diri ion. Ni silentis longe, poste la in\u011deniero subite, kvaza\u016d vekita el sor\u0109a son\u011do ek\u011demis, prenis cigaredon, ekfumis kaj komence balbute, poste pli kaj pli flue konfesis jene:<\/p>\n \u201cVi do kredas, ke mia vivo estas plena de belo, seninterrompa feli\u0109o?… Do, vi eble pravas… kion ni konsideras feli\u0109o? Mi amas mian familion, anka\u016d mia laboro pla\u0109as al mi… kun la homoj mi vivas harmonie… jes, feli\u0109o… Sed iam…\u201d<\/p>\n Jam fluis la vortoj el li:<\/p>\n \u201cVi scias, iam, kiam mi estis ankora\u016d studento, mi estis tre enami\u011dinta. Tre enami\u011dinta \u2014 tio ja estas sensenca\u0135o! Oni amas a\u016d ne amas; mi ne povas gradigi la amon. Sed oni ne filozofadu! Mi estis studento de in\u011deniera fako, \u015di estis filologino. Du jarojn pli juna ol mi. Ni konati\u011dis… mi ne scias kiel kaj kie. Inter studentoj okazas facile la interkonati\u011do… kaj mi ekamis \u015din.\u201d<\/p>\n \u201cNe,\u201d\u015di ne estis bela. Malalta \u015di estis, kun iom kurbaj kruroj… \u015dia nazeto estis stumpeta… Miaj kolegoj ofte \u015dercis pri mia amo. Sed en \u011di trovi\u011dis ia stranga beleco, ia interna koreco, a\u016d altirpovo… mi ne povas esprimi, e\u0109 tiam mi ne povis, kvankam tiutempe mi preferis la precizajn terminojn.\u201d<\/p>\n Iom li ekridetis.<\/p>\n \u201cMi estis in\u011deniero estonta! Do mallonge: mi enami\u011dis al \u015di kaj mi ne estis la sola: la duono de la klaso estis miaj samsortanoj. Kaj \u015di elektis min, kvankam jam en tiu tempo mi ne estis belulo.\u201d<\/p>\n \u201cMultfoje ni kunestis… ni promenadis kune, paroladis kaj… jes, ni anka\u016d kisadis. Mi estis feli\u0109a kaj fiera, ne nur, \u0109ar \u015di amas min, sed \u2014 la\u016d vere vira maniero \u2014 \u0109efe \u0109ar \u015di min amas kaj ne iun, kiu estas pli bela, pli sa\u011da ol mi, kiun \u015di ankau estus povinta elekti.\u201d<\/p>\n \u201cLa afero da\u016dris du jarojn, escepte nature la libertempojn, kiam ni forlasis la urbon kaj ni amba\u016d \u2014 almena\u016d mi certe \u2014 nombris la tagojn \u011dis la nova studsezono.\u201d<\/p>\n \u201cKiel min konfuzis \u0109i tiu sento! Ju\u011du vi mem, vi konas min kaj anka\u016d tiam mi estis la sama: mi verkis poemojn! A\u0109ajn poemojn. Sed ili pla\u0109is al \u015di kaj krom \u015di neniu sciis pri ili. Niaj kolegoj, anka\u016d in\u011denieroj, trovis iom ridinda jam anka\u016d mian amon en la mondo de la logaritmoj kaj kompakt-moduloj. Mi verkis, notis, la\u016dtlegis la poemojn, donis ilin al \u015di, \u0109ar \u015di petis kaj mi ne bezonis ilin. \u015ci promesis, ke \u015di montros ilin al neniu.\u201d \u201cIli koncernas nur nin, samkiel niaj kisoj\u201d\u2014 \u015di diris.\u201d<\/p>\n \u201cTiel ni vivis dum niaj universitataj jaroj. Poste mi finis la studadon, mi forlasis la urbon kaj vetkuregis por la \u0109iutaga pano. Honte, sed vere: ni devas anta\u016de man\u011di kaj nur poste ni povas ami.\u201d<\/p>\n \u201cNi priparolis nenion, interkonsentis pri nenio plua. E\u0109 unu vorto ne estis pri geedzi\u011do, miaopinie tio estis natura, alie ne povas okazi, se unu amas la alian. Mi devas trovi postenon kaj ni devas atendi, ke anka\u016d \u015di finu la studadon. \u015cian adreson \u2014 en la universitata urbo \u2014 mi konis kaj foje mi skribis al \u015di. Tiutempe mi vagadis en Francujo, do \u015di ne povis respondi.\u201d<\/p>\n \u201cOni diras, la amo malplii\u011das proporcie al la distanco kaj tempopaso. Eble, sed mi estas esceptulo. E\u0109 unu komon mia sento ne alii\u011dis, mi amis \u015din same, kiel anta\u016de, kiel iam ajn, nur mi kutimi\u011dis al tiu \u0109i amo. \u011ci apartenis al mia vivo, i\u011dis parto de mia mio, same kiel \u2014 se estas permesate uzi tian komparon \u2014 la \u0109iutaga lego de la \u0135urnalo. \u011ci i\u011dis kontinua sento, jam ne sentata. Se oni havus dentdoloron ekde sia naski\u011do, neniu kredus, ke dento povas ne dolori, a\u016d la mankon de la doloro oni rigardus malsano. Strange, \u0109u ne?\u201d<\/p>\n Li gestis kvaza\u016d forigante mu\u015don.<\/p>\n \u201cDenove mi filozofadas. Kion mi rakontis? Jes! Pasis la jaroj. Mi laboris, pensadis pri \u015di kaj mi sentis certege, ke anka\u016d \u015di faras la samon.\u201d<\/p>\n \u201cPoste alvenis la konjunkturo, vi scias, la \u201cora epoko\u201d. Mi akiris sufi\u0109e bonan kaj \u0109efe konstantan postenon en la hejmolando. Mia unua sento estis: \u015di. Nur nun mi konstatis, kiel malmulton mi scias pri \u015di! La viza\u011don \u2014 jes, tion mi povus desegni precize, se mi scius desegni, sed \u015dian adreson, nu, la adreson de \u015diaj gepatroj mi ne sciis. Nur la nomon de la urbeto \u2014 en la orienta landparto. Mi skribis leteron adresitan sen strato kaj numero: nek respondo venis, nek la letero revenis. Mi havis nek tempon por esplori, nek monon por esplorigi kaj mi jam rezignis. Mi ja estas tia: tre facile mi rezignas anstata\u016d batali.\u201d<\/p>\n \u201cKaj unu tagon en la \u0135urnalo mi legis pri konkurso por printempaj amversa\u0135oj. La plej sukcesaj aperis en la \u0135urnalo kaj mi \u2014 vi scias \u2014 kiel pasia leganto, legis anka\u016d tiujn. La tria a\u016d kvara, je mia plej granda surprizo, estis unu el miaj fara\u0135oj! Eraro neebla, nenia dubo: mi ja konas la proprajn poemojn. Kaj \u011di, la \u201cSimpla Konfeso\u201d, estis mia plej kara ido.\u201d<\/p>\n \u201cNepre mi devis konstati, kiu sendis la poemon? Se \u015di estas tiu, mi trovos \u015din. Se ne… do anka\u016d tiam mi scios kion fari.\u201d<\/p>\n \u201cLa versa\u0135oj aperis anonime. Mi skribis al la redaktoro, poste mi persone vizitis lin: li rifuzis doni klarigon anta\u016d la fermo de la konkurso. Ses monatoj ankora\u016d! La premio estas dumonata somerumo de Mediteraneo por du personoj, sufi\u0109e granda sumo, mi komprenu…\u201d<\/p>\n \u201cMi komprenis. Post longa kaj persista petado li promesis peri leteron al la ensendinto. Tuj mi skribis: la amaj sentoj ari\u011dintaj dum jaroj nun \u015dvebis, plenigis la pa\u011dojn: konfeso, peto, ripro\u0109oj kaj denove konfeso…\u201d<\/p>\n \u201c…. la letero ekiris. Dum la sekvantaj semajnoj mi estis kvaza\u016d somnambulo. Mi atendis la respondon kaj samtempe mi tremis… \u0108u ne \u0109io estis superflua? Mia vivo jam preska\u016d enordi\u011dis… eble, ver\u015dajne ankaw la \u015dia… kaj nun… se \u0109io renversi\u011dos?… \u0109u inde?…\u201d<\/p>\n “… sed la letero jam ekiris…”<\/p>\n Li ekhaltis momenton, kvaza\u016d ser\u0109ante la rememorojn. Li fumsu\u0109is la cigaredon, kiu estis jam preska\u016d elbrulinta, elspiris la fumon kaj longe postrigardis \u011din. Mi atendis la da\u016drigon nervostrede, preska\u016d mi ekkriis: “Do? Estis \u015di?\u201d \u2014 sed mi bridis mian senton.<\/p>\n Post iom da tempo li parolis plu.<\/p>\n “Pasis preska\u016d du monatoj, \u011dis respondo venis. Mi kredis, ke mia koro krevos, kiam mi rigardis la literojn konatajn sur la koverto. Eble horojn mi sidis apud la tablo, anta\u016d mi la letero, \u011dis mi ekhavis kura\u011don malfermi \u011din.”<\/p>\n “Jes, li estis. \u015ci, \u015di. \u015ci sendis la poemon, \u015di ne dons \u011din al aliulo, anka\u016d nun \u015di gardas \u011din kune kun la aliaj, kun niaj memoroj. \u015ci ne forgesis min, neniam \u015di forgesos, \u015di atendis min, e\u0109 nun \u015di atendas, \u015di amas min, \u0109u mi volas iri al \u015di…”<\/p>\n Fine do! mi \u011demis profunde. Nu, stulta\u0135o, mi ja estus povinta imagi la finon, nature “happy end”, mi ja vidis la finalon, \u0109i tiun feli\u0109an familion.<\/p>\n “Vi povas desi, amiko. Vera romano! Do, tiel vi retrovis vian amatinon, vian edzinon. Vi ja estas feli\u0109ulo, maljunulo…”<\/p>\n La in\u011deniero nun alrigardis min unuafoje dum la rakontado. Forte li fumsu\u0109is la cigaredon kaj returnis siajn okulojn al la fajro jam cindri\u011danta. Dume la krepusko kovris la \u0109ambron per malhelo. Lia viza\u011do apena\u016d estis videbla kaj min ekregis ia stranga, malcerta sento. Miaj vortoj gaje ekestintaj stumpe pendis en la densi\u011dinta mallumo. Mi ne kura\u011dis da\u016drigi, kvankam mia amiko ne faris e\u0109 moveton.<\/p>\n Ni sidis tiel, senvorte, dum longaj minutoj kaj mi jam sciis, ke okazos io neatendita.<\/p>\n La in\u011denero fine movi\u011dis, la cigaredresta\u0135on \u0135etis en la fajron kaj ekparolis per strange ra\u016dka vo\u0109o:<\/p>\n “La letero… tiu letero… alvenis hiera\u016d…”<\/p>\n L\u00e1szl\u0151 B\u00f6ti 44. Leginte la supran rakonton, respondu jenajn demandojn:<\/p>\n 1. Kia homo estis la a\u016dtoro? 45. ADVERBOJ PARTICIPAJ rilatas adverbe al la \u0109efa verbo de la propozicio, kaj sekve la agado a\u016d estado, kiun ili esprimas, estas agado de a\u016d al la subjekto de la \u0109efa verbo, a\u016d estado de tiu subjekto. Ili ne povas havi rilaton kun aliaj substantivoj ol la subjekto en la propozicio. Ekz-e: Legante la \u0135urnalon, la in\u011deniero trovis sian juna\u011dan poemon. La in\u011deniero verkis poemojn inspirite de la amo. En amba\u016d ekzemploj temas pri la in\u011deniero, kiu ja legis kaj estis inspirita. \u201cLegante\u201d sciigas, kiam la in\u011deniero trovis; \u201cinspirite\u201d sciigas, kiel a\u016d kial li verkis.<\/p>\n Kompletigu la sekvantajn propoziciojn:<\/p>\n 1. \u015cercante _________________________________________. 46. Skribu propoziciojn por klare montri la diferencon de signifo inter la du vortoj en \u0109iu paro da vortoj:<\/p>\n KUIRISTO-KUIRANTO, \u011cENTILECO-\u011cENTILEMO, FLAMO-FLAMADO, PLANDO-PLANDUMO, PERSISTEMO-PERSISTADO, FANFARONULO-FANFARONINTO, ROMANO-RAKONTO, RENVERSITE-RENVERSATE, \u0108ESI-\u0108ESIGI, DUBEBLA-DUBINDA.<\/p>\n<\/div>\n 47. La in\u011deniero en la \u201cSimpla Konfeso\u201d decidas viziti sian iaman amatinon anta\u016d ol findecidi pri la estonteco. Priskribu la renkonti\u011don de la geamantoj, kaj kia estis la rezulto de tiu renkontigo \u2014 kiel li solvis sian problemon?<\/p>\n 48. En la unua alineo de la rakonto, la a\u016dtoro priskribas sian urbeton. Uzante ne pli of 65 vortojn, karakterizu vian lo\u011dlokon.<\/p>\n Enhavo Anta\u016dklarigo<\/a> 01<\/a> 02<\/a> 03<\/a> 04<\/a> 05<\/a> 06<\/a> 07<\/a> 08 09<\/a> 10<\/a> 11<\/a> 12<\/a> 13<\/a> 14<\/a> 15<\/a> 16<\/a> 17<\/a> 18<\/a> 19<\/a> 20<\/a> 21<\/a> 22<\/a> 23<\/a> 24<\/a> 25<\/a> 26<\/a> 27<\/a> 28<\/a> 29<\/a> 30<\/a>\u00a0\u00a0SOLVOJ<\/a> POR PA\u015cI PLUEN<\/a><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\nAKIRI<\/b>: havigi al si.
\nAMARA<\/b>: maldol\u0109a.
\nAMPLEKSO<\/b>: grandeco.
\nANONIMA<\/b>: sennoma.
\nAPLOMBO<\/b>: granda memfido.
\nBLONDA<\/b>: helkolora.
\nBRIDO<\/b>: kaprimeno por \u0109evalo.
\nBRIDI<\/b> (metafore)<\/span>: kvietigi, malhelpi.
\nCENTRO<\/b>: meza punkto a\u016d parto.
\nCINDRO<\/b>: brulresta\u0135o.
\n\u0108ESI<\/b>: ne plu fari ion.
\nDENSA<\/b>: tre proksime metitaj.
\nDENTO<\/b>: elstaranta bu\u015dosto.
\nDESEGNI<\/b>: per plumo a\u016d krajono montri la trajtojn de io a\u016d iu.
\nDIABLO<\/b>: malbona spirito.
\nDUBI<\/b>: esti malcerta.
\nERUDICIO<\/b>: granda klero.
\nFAKO<\/b>: aparta divida\u0135o a\u016d bran\u0109o.
\nFANFARONI<\/b>: sin mem la\u016ddi.
\nFILOLOGO<\/b>: sciencisto pri lingvoj.
\nFINALO<\/b>: fina parto.
\nFLAGRI<\/b>: intermite ekflami.
\nFLAMO<\/b>: hela brulanta fajrgaso.
\nFORMALA<\/b>: la\u016dregula, 1a\u016dle\u011da.
\nFORNO<\/b>: fajrujo por hejti kaj kuiri.
\nFUMO<\/b>: vaporo de brula\u0135o.
\nGR<\/b>ADO: mezuro de io.
\n\u011cENTILA<\/b>: bonmaniere afabla.
\n|HUMORO<\/b>: animstato.
\nIN\u011cENIERO<\/b>: sciencmetoda te\u0125nikisto.
\nINSPEKTI<\/b>: kontroli ies agadon.
\n\u0134URI<\/b>: solene atesti.
\n\u0134URNALO<\/b>: \u0109iutaga gazeto.
\nKANALO<\/b>: artefarita rivero.
\nKINO<\/b>: teatro, kie oni montras filmojn.
\nKOMO<\/b>: interpunkcia signo (,)<\/span>.
\nKOMPAKTA<\/b>: densa kaj nedisi\u011dema.
\nKOMUNIKI<\/b>: diskonigi.
\nKONCERNI<\/b>: esti la afero de iu.
\nKONFESI<\/b>: deklari ion malbonan pri si mem.
\nKONFIDI<\/b>: plenkrede transdoni.
\nKONJUNKTURO<\/b>: cirkonstancaro.
\nKONKURSO<\/b>: konkuro por premio.
\nKONTINUA<\/b>: seninterrompa.
\nKOVERTO<\/b>: kovrilo por letero.
\nKREPUSKO<\/b>: duonlumo matena a\u016d vespera.
\nKRITIKI<\/b>: montri la mankojn de iu a\u016d io.
\nKRURO<\/b>: korpoparto, per kiu oni mar\u015das.
\nKUIRI<\/b>: prepari manga\u0135on.
\nKURBA<\/b>: malrekta.
\nLOGARITMO<\/b>: nombro de aritmetika progresio respondanta al alia nombro de geometria progresio.
\nMANIERO<\/b>: metodo de agado.
\nMODULI<\/b>: variigi la tonojn.
\nMU\u015cO<\/b>: doma insekto.
\nNERVO<\/b>: korpoparto, kiu transdonas impresojn al la cerbo.
\nNOBLA<\/b>: havanta altajn moralajn kvalitojn.
\nNOMBRO<\/b>: nedifinita kvanto.
\nNOTI<\/b>: skribi resumon.
\nNUMERO<\/b>: cifero.
\nPASIO<\/b>: arda deziro.
\nPAVIMO<\/b>: \u015dtona tega\u0135o de strato.
\nPERSISTI<\/b>: energie da\u016dri a\u016d da\u016drigi.
\nPLACO<\/b>: libera spaco en urbo.
\nPLA\u0108I<\/b>: kontentigi.
\nPLANDO<\/b>: suba parto de piedo.
\nPOEMO<\/b>: versa\u0135o.
\nPOETO<\/b>: versa\u0135isto.
\nPOLVO<\/b>: sekaj eretoj de tero.
\nPRECIZA<\/b>: klare determinita.
\nPREMIO<\/b>: donaco al konkursgajninto.
\nPROMESI<\/b>: certigi, ke oni faros ion.
\nPROPORCIO<\/b>: rilato de partoj inter si.
\nRA\u016cKA<\/b>: sonanta skrape kaj malklare.
\nREDAKTORO<\/b>: persono, kiu estras gazeton.
\nRENVERSI<\/b>: faligi ion a\u016d iun.
\nRETO<\/b>: truplena fadenplekta\u0135o.
\nREZIGNI<\/b>: definitive forlasi ion.
\nROMANO<\/b>: longa proza f1kcia\u0135o.
\nROMANTIKO<\/b>: literatura doktrino, kiu preferas fantazion al racio.
\nRUZA<\/b>: lerte trompa.
\nSENCO<\/b>. komprenebleco.
\nSERVICO<\/b>: man\u011dilaro.
\nSEZONO<\/b>: jarkvarono, la\u016d vidpunkto de la normala vetero.
\nSOMNAMBULO<\/b>: persono, kiu mar\u015das dormante.
\nSON\u011cO<\/b>: dumdorma mensbildo.
\nSOR\u0108I<\/b>: \u0109armegi.
\nSTATURO<\/b>: korpalteco.
\nSTUMPO<\/b>: mallonga resta\u0135o de io.
\nSU\u0108I<\/b>: alspiri al si.
\nSABLONO<\/b>: modelo, la\u016d kiu oni eltran\u0109as objekton; (metafore)<\/span>: banala\u0135o.
\n\u015cERCI<\/b>: paroli neserioze, ridige.
\nTERMINO<\/b>: speciala vorto a\u016d esprimo.
\nTRAGEDIO<\/b>: dramo kun mal\u011doja fino.
\nTURNI<\/b>: \u0109irka\u016dmovi ion.
\nUNIVERSITATO<\/b>: centro de supera studado.
\nVETI<\/b>: riski sumon en ludo.
\nVETERO<\/b>: stato de la atmosfero.
\nZIGZAGO<\/b>: linio, iranta alterne la\u016d kontra\u016daj direktoj.
\n\u201cHAPPY<\/b> END<\/b>\u201d (angla\u0135o)<\/span> = feli\u0109a fino.<\/p>\nLEGA\u0134O<\/h1>\n
SIMPLA KONFESO<\/h2>\n
\n(el “Norda Prismo\u201d)<\/span><\/p>\n<\/div>\n
EKZERCOJ<\/h1>\n
\n2. Kiel li amiki\u011dis kun la in\u011deniero?
\n3. Kio okazis al la a\u016dtoro anta\u016d tridek jaroj?
\n4. Kial la in\u011deniero eklo\u011dis en tiu urbeto?
\n5. Kiom a\u011da estis la edzino de la in\u011deniero?
\n6. Kial oni \u201cne povas gradigi la amon\u201d?
\n7. Sur kiu fakto \u0109efe bazi\u011dis la fiero de la in\u011deniero pri sia amo?
\n8. Kion faris la in\u011deniero, kiam li finis sian universitatan studadon?
\n9. Kiamaniere modifi\u011dis la amo de la in\u011deniero kun la tempopaso?
\n10. Kion vi opinias pri tio, ke la in\u011deniero ne sciis la hejman adreson de sia amatino?
\n11. Kial la redaktoro ne volis tuj transdoni la adreson de la konkursinto?
\n12. Kiajn dubojn spertis la in\u011deniero post enpo\u015dtigo de sia letero al la konkursinto?
\n13. Kion respondis la konkursinto al la in\u011deniero?
\n14. Kion supozis la a\u016dtoro pri la historio de la in\u011deniero \u011dis tiu punkto?
\n15. Kiel la sinteno de la in\u011deniero maltrankviligis la a\u016dtoron post la supozata \u201chappy end\u201d?<\/p>\n<\/div>\n
\n2. Renversinte sian kontrad\u016dlon, __________________________.
\n3. Ekfumonte cigaredon, ________________________________.
\n4. Komunikite per \u0109iuj \u0135urnaloj, ___________________________.
\n5. Sor\u0109ate de la bela \u0109irka\u016da\u0135o, ___________________________.
\n6. Alparolote, ________________________________________.
\n7. Kuironte la vesperman\u011don, ____________________________.
\n8. Kritikinte la mankojn de \u0109iuj aliaj, ________________________.
\n9. Tiel fanfaroninte pri siaj kapabloj, _______________________.
\n10. Turnite de la forta vento, _____________________________.<\/p>\n<\/div>\n