\u9ad8\u7ea7\u4e16\u754c\u8bed\u6559\u7a0b \u7b2c14\u8bfe<\/p>\n
AKCELI<\/b>: plirapidigi. \u2014 Ni restu en mallumo \u2014 li petis. \u2014 Estas tiom ripozige a\u016ddi bruon de la ondoj inter la rifoj, kaj nenion vidi.<\/p>\n \u2014 Mi estingis la lampon malanta\u016d ni. La teraso fari\u011dis tute malhela. Dum momento, nenio estis videbla; sed balda\u016d ni perceptis konturojn de la sveltaj kolonetoj; sub necerta lumo falanta de miriadoj da steloj, la sablo, la rifoj, la maro nigris malsame. Niaj viza\u011doj fantomis pale unu al la alia. Kaj mi komprenis, ke mia amiko estis preta ellasi per konfidenco la tro stre\u0109itajn nervojn. Cigaredo fosforeskis. Dum \u011dia ekfajri\u011do, mi rimarkis la kuntiritajn brovojn de mia amiko.<\/p>\n \u2014 Nu, mi bezonas konsilon.\u2014<\/p>\n \u2014 Diru.<\/p>\n \u2014 Mi devas mortigi mian avinjon, kaj ne scias kiel. Mi eksaltis:<\/p>\n \u2014 Ho!<\/p>\n \u2014 Jes. Mi devas mortigi \u015din. \u2014 Sed kial?<\/p>\n \u2014 \u0108ar \u015di jam mortis.<\/p>\n \u2014 Kion vi diras?<\/p>\n De sia reveno el Francujo, mia amiko \u015dajnas eviti min, kaj, la tre malmultajn fojojn kiam mi povis alparoli lin, li aspektis ne tute sana mense. Li ne atentis; li ne respondis, a\u016d respondis post kelkaj minutoj. Li agis kaj parolis hezite, nedecide, kvaza\u016d obseda ideo posedus lin. Kaj nun… \u0108u tiu estis la obsedo?<\/p>\n \u2014 Jes. \u015ci jam mortis; kiel do mi povas fari, ke \u015di mortu?<\/p>\n \u2014 \u015ci? Avinjo Dalia? \u0108u vi parolas pri avinjo Dalia?<\/p>\n \u2014 Jes. \u0108u vi memoras \u015din?<\/p>\n Mi memoris la maljunulinon; preska\u016d na\u016ddekjara \u015di estis: sulka viza\u011do, hezitema vo\u0109eto, ne plu vigla menso. La tutan tagon \u015di estis dormetanta kvaza\u016d infano kiu pene trenas sin atendante balda\u016dan definitivan endormi\u011don. Avinjo Dalia, laca el sia longa vivo… \u0108u \u015di definitive endormi\u011dis?<\/p>\n \u2014 A\u016dskultu, kaj ne interrompu min. Alie, mi ne kura\u011dos ion rakonti.<\/p>\n Mi silentis obeeme. La maro da\u016dre grumblis inter la rifoj.<\/p>\n \u2014 Nu, kiam mi planis tiun voja\u011don al C\u00f4te d’Azur, avinjo Dalia neatendite ekvigli\u011dis. Lastan fojon, \u015di diris, mi volas voja\u011di; prenu min kun vi en via a\u016dtomobilo; kia \u011deno mi estos por vi? Vi kalkulu havi unu plian valizon; kaj tiel plu. Elna pledis por la afero de avinjo \u0109e mi: finfine, kompatinda avinjo, kiajn \u011dojojn \u015di havis de la vivo? Tri militoj venis kaj pasis, kaj \u0109iam \u015di restis en sia provinca urbeto; la mondo \u015dan\u011di\u011dis, \u015di ne konas \u011din; se \u015di tiom deziras tiun voja\u011don, nu lasu…<\/p>\n Mi fine cedis al mia edzino kaj al avinjo Dalia. Foriris ni tri. Pasportoj, kofroj, devizoj,\u015daloj kaj ka\u016d\u0109uka botelo por avinjo. Kaj triumfe avinjo Dalia mar\u015dis sur la la\u016dstranda promenejo de Cannes. Eble \u015dia maljuna koro tro pleni\u011dis je maro, je \u0109ielo, je luma \u011dojo de sunsubiroj: e\u0109 de sia propra sunsubiro. \u011ci krevis.<\/p>\n \u2014 Ho! Mi ne sciis!<\/p>\n \u2014 Silentu. Neniu sciis. Neniu scias. \u0108ar ni komprenis, ke transporto de kadavro al nia lando kostos terure, ke oni devos plenumi nedireble multajn formala\u0135ojn, ke ni certe devos malfruigi nian revenon hejme je tagoj, eble je semajnoj, kaj tio signifus bato por mia entrepreno, por mia laboro, ni diris al neniu, ke avinjo mortis. Inter Elna kaj mi ne estis diskutoj. Ni tuj vestis avinjon por voja\u011di: \u015di veturos kun ni, en ombra angulo de nia a\u016dto, kovrita per \u015daloj. Malmultaj horoj dividis nin de nia hejmlanda limo: \u015di mortos oficiale tuj trapasinte \u011din, de \u011di nia urbo ne estas malproksima. Tien alvenintaj, ni esperis, ke nia familia kuracisto helpos nin, eventuate deklarante, ke la morto okazis unu-du horojn pli malfrue ol la vero, do trapasinte la landlimon.<\/p>\n Ni ekveturis tuj: ni pagis hotelkonton, \u015dar\u011dis nian a\u016dton per valizoj kaj, profitante el la fakto, ke la \u0109ambro de avinjo havis fenestropordon al la \u011dardeno de la hotelo\u00a0(ni ne volis, ke \u015di estu devigata grimpi \u015dtupojn)<\/span>, portis tien la veturilon kaj situigis avinjon sidanta sub aro da \u015daloj. La kapo apogi\u011dis dormmiene sur \u015dultro: pala kiel \u0109iam, \u015di \u015dajnis, kiel \u0109iam, dormeti.<\/p>\n Mi forglutis kilometron post kilometro, piedon sur la akcelilo, okulojn al rapid-montrilo. Jen la limo. Ni donis la tri pasportojn. Niaj koroj \u2014 niaj du koroj batis; neniu rimarkis, ke ne batas la tria.<\/p>\n Do, oficiale, la\u016d la stampo sur sia pasporto, avinjo Dalia eniris vivanta nian landon.<\/p>\n Vespero estis falanta. Ni veturis inter montoj krute minacaj.<\/p>\n Neniu el ni emis paroli. Ni sentis interese la \u0109eeston, kaj samtempe la mal\u0109eeston, malanta\u016d ni, de avinjo Dalia.<\/p>\n Subite Elna ekparolis:<\/p>\n \u2014 Tamen, \u2014 \u015di diris \u2014 oni devos man\u011di. Jes, sed kiel…<\/p>\n Nu… Ni haltigu la veturilon en malluma strateto; poste, ni \u2014 ni du \u2014 ser\u0109os restoracion kaj man\u011dos.<\/p>\n Ni estis enirantaj mezgrandan urbon. Jen ta\u016dga strato: malluma, silenta, soleco. Neniu \u011denos la grandan dormon de avinjo Dalia. Mi \u015dlosis akurate amba\u016d pordojn de nia veturilo.<\/p>\n Post kelkaj minutoj, la lumoj, la bruo, la miksitaj odoroj de restoracio malstre\u0109is niajn nervojn kaj iom distris niajn deprimitajn spiritojn. Bonega vesperman\u011do kaj ta\u016dgaj alkohola\u0135oj plie helpis nin momente forgesi pri la dormantino en senluma veturilo.<\/p>\n Jam estis la deka vespere kiam ni pagis kaj eliris. Ni iom penis trovi la strateton; sed, kvankam ni stre\u0109is niajn okulojn en la mallumo, neniel ni povis vidi nian a\u016dtomobilon. Kaj ni devis konvinki\u011di, ke oni \u015dtelis \u011din. Kun avinjo ene.<\/p>\n Strange, dum mia lango pasis febre sur miaj sekaj lipoj mi ne pensis pri nia situacio, nek pri la perdo de mia veturilo, nek pri avinjo Dalia. Mi pensis pri la \u015dtelistoj. Kian mienon ili havos, kiam ili malkovros la kadavron! Kaj mia dua penso estis: ni devas retrovi \u0109iukaze la veturilon, sed ni ne povas turni nin al la policejo: ili pridemandus nin, volus scii kion enhavis la a\u016dtomobilo. Nia nura espero estis, ke la \u015dtelistoj, kiel ofte okazas, forlasu la a\u016dton, eventuale sen kromrado, sen radio, sen valizoj, sen la diablo kiu forportu ilin… sed kun avinjo.<\/p>\n Ni luis taksion. Ni pasigis tri kvaronojn de la nokto la\u016dirante \u0109iujn stratojn, vojojn, placojn kaj stratetojn de tiu damnita urbo. Mi povas certigi al vi, ke mi konas \u011din parkere. Mi detale vizitis \u011din. Tute detale.<\/p>\n Nenio.<\/p>\n Ni maldungis la taksion. Ni pagis fabelan lu-prezon kaj ne aldonis trinkmonon. La taksiisto foriris ne sciante \u0109u \u011doji pro la longa dungado a\u016d \u0109u grumbli pro manko de trinkmono. Mi opinias, ke li faris amba\u016d.<\/p>\n Jen ni en flavromana situacio. Ni sentis nin krimuloj. Nur, anstata\u016d havi la problemon senigi nin de kadavro, ni devis solvi tiun rehavi nian kadavron. Sen kadavro, ni estas perditaj.<\/p>\n Grize mateni\u011dis. Pluveto ekfalis. Sed ni ne atentis \u011din. Ni estis mar\u015dantaj sencele, senpense la\u016d kampara vojeto ekster la urbo. Laceco, emocioj, timego malplenigis niajn kapojn. Elna donis al mi duonkura\u011dige la brakon. Mi dankis per rideto senkolora.<\/p>\n Subite, en la duba lumo, jen vizio. \u011ci frapis nin kvaza\u016d nerealeco. Nia veturilo fantomis, kotmakulita, anta\u016d ni, \u0109e kurbo de tiu vojeto. Mi legis kaj relegis la numeron sur la \u015dildo. Nenia dubo, estis \u011di! Ni kuris, mi febre malfermis pordon \u0109e kiu la \u015dlosilo jam ne plu estis bezonata…<\/p>\n Avinjo ne estis tie. Valizoj, \u015daloj, radio, kromrado, \u0109io netu\u015dita. Sed avinjo mankis.<\/p>\n Ni nin rigardis senespere. Kien la \u015dtelistoj povis \u0135eti \u015din? Ni ser\u0109is en la proksimaj kampoj. Ni ser\u0109is inter la arbetaroj. Nenio. Ni revenis al la a\u016dto, \u0109iam ser\u0109ante, e\u0109 sub \u011di…<\/p>\n \u201c\u0108u mi povas helpi \u2014 demandis propone preterpasanta kamparano \u2014 \u0108u vi perdis ion?<\/p>\n \u201cJes. Kadavron! \u2014 senvole elbu\u015digis Elna per ra\u016dka vo\u0109o.<\/p>\n La kamparano haltis, gapis momenton, senmova, senesprima. Poste li ru\u011di\u011dis:<\/p>\n \u201cNe, mi ne vidis \u011din… \u2014 li balbutis, kaj forkuris.<\/p>\n Kion fari nun? Ni ne povis iri al policejo, diri ke oni \u015dtelis kadavron. Ni ne povis diri, ke avinjo forkuris: duonparalizita na\u016ddekjarulino ne forkuras tiel. Ni ne povis deklari, ke \u015di malaperis: kiam oni trovus la kadavron\u00a0(mia Dio, kie? kiel?)<\/span>, oni konstatus, ke \u011di estis \u0135etita jam post morto el la a\u016dtomobilo: tio estas elemente simpla; kaj ni… teruro!<\/p>\n Ni reengrimpis la a\u016dtomobilon. Mi silente startis. Ni veturis malrapide al nia urbo, al nia domo. En mia po\u015do, sur pasporto, ku\u015dis avinjo vivanta; en mia veturilo tamen ne plu kuris avinjo mortinta.<\/p>\n Ni venigis hejmen niajn gekuzojn, kaj pristudis la situacion, kiun mi sincere klarigis al ili. Kaj, jen nova problemo. Avinjo Dalia, kiel vi scias, estis ri\u0109a. \u015ci posedis multon; \u015di kompreneble testamentis, preska\u016d certe je favoro de \u0109iuj \u015diaj nepoj. Sed la testamento ku\u015das fermita en tirkesto de \u015dia komodo; kiel malfermi \u011din? Kiel pruvi, kiel diri e\u0109 al geamikoj, ke \u015di mortis? \u015ci la\u016dle\u011de vivas kaj eniris nian landon vivanta. Intertempe, ni neniun vidas, al neniu parolas, vivas solaj, kiel pestmalsanuloj evitas \u0109ies kontakton. Nur vin mi enlasis \u0109i-vespere, profitante el momenta foresto de Elna. Kaj ml enlasis vin por peti, por pre\u011di vin: helpu min ne frenezi\u011di, sugestu al mi rimedon, por mortigi mian avinjon…<\/p>\n La maro \u0109iam grumblis inter la rifoj. Mi ne vidis solvon, nek en la nigra inko bruete movi\u011danta sub ni, nek en la lumetanta veluro silente etendi\u011danta super ni.<\/p>\n Avinjo Dalia, kie vi estas?<\/p>\n Clelia Conterno Guglielminetti 74. Leginte la supran rakonton, respondu jenajn demandojn:<\/p>\n 1. En kia loko trovi\u011dis la du amikoj? 75. En la subajn propoziciojn enmetu korekte jenajn prepoziciojn:<\/p>\n PO POR POST PRETER PRI PRO SEN SUB TRA TRANS.<\/p>\n 1. __________ la man\u011do, kiu kostis ________ dudek steloj, ili \u0109iuj foriris. 76. Uzu korekte en propozicioj la subajn prepoziciajn frazojn:<\/p>\n HONORE AL; KOMPENSE AL; KONFORME AL; KONSIDERE AL; DEPENDE DE; EKSKLUZIVE DE; ESCEPTE DE; INTERKONSENTE KUN; INTERRILATE KUN; FINE DE.<\/p>\n<\/div>\n 77. \u0108u vi konas proksimumajn sinonimojn de jenaj vortoj?:<\/p>\n MALDIFEKTI MALCEDI MALLA\u016cDI MALLIBERIGI MALAKTIVI MALELASTA MALREALA MALAMPLEKSA MALENTUZIASMA MALVARMEGA.<\/p>\n<\/div>\n 78. Kiom da radikoj vi scias formi, uzante nur la literojn de la frazo:<\/p>\n AVINJO MALAPERIS ?<\/p>\n<\/div>\n 79. Skribu rakonton pravigante unu el la subaj proverboj:<\/p>\n a) Peke akirita ne estas profita; Enhavo Anta\u016dklarigo<\/a> 01<\/a> 02<\/a> 03<\/a> 04<\/a> 05<\/a> 06<\/a> 07<\/a> 08<\/a> 09<\/a> 10<\/a> 11<\/a> 12<\/a> 13<\/a> 14 15<\/a> 16<\/a> 17<\/a> 18<\/a> 19<\/a> 20<\/a> 21<\/a> 22<\/a> 23<\/a> 24<\/a> 25<\/a> 26<\/a> 27<\/a> 28<\/a> 29<\/a> 30<\/a>\u00a0\u00a0SOLVOJ<\/a> POR PA\u015cI PLUEN<\/a><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\nAKURATA<\/b>: \u011dustatempa.
\nA\u016cTOMOBILO<\/b>: motorveturilo.
\nBOTELO<\/b>: vitra ujo.
\nBROVO<\/b>: hararo super la okulo.
\nDEPRIMI<\/b>: senkura\u011digi.
\nDEVIZO<\/b>: fremdmona \u0109eko.
\nDISTRI<\/b>: agrable okupi.
\nDUNGI<\/b>: interkonsenti kun servisto por ricevi lian servadon.
\nENTREPRENI<\/b>: komenci la plenumadon de grava tasko.
\nESTINGI<\/b>: \u0109esigi bruladon a\u016d lumadon.
\nEVENTUALA<\/b>: povanta okazi.
\nFOSFORESKI<\/b>: lumi en mallumo.
\nHOTELO<\/b>: lo\u011dejo por voja\u011dantoj.
\nINKO<\/b>: kolora flua\u0135o uzata por skribi.
\nKA\u016c\u0108UKO<\/b>: elasta gumo.
\nKOMODO<\/b>: tirkestaro.
\nKONFIDENCO<\/b>: sciigo, kiun oni konfidas, kaj kiu ne estu malka\u015dota.
\nKONSILI<\/b>: sugesti farota\u0135on.
\nKONTO<\/b>: komerca kalkulo.
\nKONTURO<\/b>: \u0109irka\u016danta limlinio de io.
\nKRUTA<\/b>: preska\u016d vertikala.
\nLIPO<\/b>: bu\u015drando.
\nLUI<\/b>: havigi ion por provizora uzado, kontra\u016d pago.
\nNEPO<\/b>: filo de fil(in)<\/span>o.
\nOBSEDI<\/b>: premokupi la spiriton.
\nPARALIZI<\/b>: perdigi la movkapablon.
\nPASPORTO<\/b>: dokumento rajtiganta voja\u011di eksterlanden.
\nPESTO<\/b>: epidemia malsano.
\nPOLICO<\/b>: administracio por prizorgi la publikan ordon.
\nPREZO<\/b>: vendvaloro de objekto.
\nPROVINCO<\/b>: la lando, ekster la \u0109efurbo.
\nRIFO<\/b>: dan\u011dera roko en la maro.
\nSITUO<\/b>: situacio.
\nSTAMPI<\/b>: frapreliefigi markon.
\nSTARTI<\/b>: ekiri.
\nSTRANDO<\/b>: sabla marbordo.
\nSUGESTI<\/b>: proponi, subinspiri.
\nSVELTA<\/b>: \u0109arme kaj elegante maldika.
\n\u015cALO<\/b>: lantuko.
\n\u015cILDO<\/b>: tabuleto surskribita.
\nTAKSIO<\/b>: a\u016dtomobilo luebla kun \u015doforo.
\nTERASO<\/b>: eksterdoma sidejo.
\nTESTAMENTO<\/b>: skriba\u0135o, per kiu oni difinas postlasa\u0135on postmortan.
\nTRINKI<\/b>: gluti flua\u0135on.
\nTRIUMFO<\/b>: granda venko a\u016d sukceso.
\nVALIZO<\/b>: kofreto.
\nVELURO<\/b>: mola \u015dtofo.
\nVIZIO<\/b>: imaga\u0135o, iluzio.<\/p>\nLEGA\u0134O<\/h1>\n
AVINJO<\/h2>\n
\n(el \u201cLa Suda Stelo\u201d)<\/span><\/p>\n<\/div>\n
EKZERCOJ<\/h1>\n
\n2. Per kiu kontra\u016ddiro la amiko de 1′ a\u016dtoro enkondukis sian konfidencon?
\n3. Kial la rakontanto fine decidis kunpreni avinjon Dalia por la ferioj?
\n4. Kie ili pasigis la feriojn?
\n5. Kial la geedzoj decidis ne anonci la morton de 1′ avinjo?
\n6. Kiun planon ili havis por transiri la landlimon? \u0108u \u011di sukcesis?
\n7. Kiel ili perdis la a\u016dtomobilon?
\n8. Kial ili ne iris al policejo?
\n9. Kie ill retrovis sian a\u016dtomobilon?
\n10. Kiu proponis helpon, kaj kial li forkuris?
\n11. Kion la geedzoj faris, veninte hejmen?
\n12. Kiel ili povus solvi sian problemon?<\/p>\n<\/div>\n
\n2. Ni iris _________ la riveron, kaj _________ la aliborda arbetaro ni alvenis vila\u011don.
\n3. ___________ plus diskutado ni ekiris __________ la longa silenta strato.
\n4. Mi dankis __________ la mono, kiun li donis al mi _________ la societa kaso.
\n5. __________ sia trankvila ekstero, li tute ne estis kontenta _________ la irado de la afero.
\n6. Li revenis _______ du tagoj, kaj el la gajnitaj cent dolaroj li donis __________ al siaj infanoj __________ dudek.
\n7. Li ne volis diskuti _________ tio, do iris ________ mi _________ saluto.
\n8. ________ multaj ka\u016dzoj li ne povis atingi tiujn, kiuj jam staris ________ la valeto.
\n9. _________ la tuta nokto li laboris _________ sia familio.
\n10. La demando estis ankora\u016d ________ ju\u011dado, do mi nenion rajtis diri ________ \u011di.<\/p>\n<\/div>\n
\nb) \u015cipon rompitan \u0109iuj ventoj atakas;
\nc) Inter la mano \u011dis la bu\u015do ofte disver\u015di\u011das la supo.<\/p>\n