\u9ad8\u7ea7\u4e16\u754c\u8bed\u6559\u7a0b \u7b2c25\u8bfe<\/p>\n
ABIO<\/b>: konifera arbo. Anta\u016d trideko da jaroj mia patro a\u0109etis kamparan domon kun terpeco de du-tri hektaroj, plejparte herbokampo kaj iama torfejo. La herbo de nia kampo donis fura\u011don por unu \u0109evalo, kaj ni sentis nin kiel veraj kamparanoj. Sed dise ni plantis piceojn kaj pinojn, kelkajn betulojn kaj fraksenojn kaj citizojn kaj apud la domo pli delikatajn arbojn kiel tujon, kameciparidon kaj noblan abion.<\/p>\n Nun disvolvi\u011das sur nia grundo peco da sovaga naturo. Tiuj arboj, kiujn ni plantis, kiam mi estis knabo, fari\u011dis grandaj, sed tie kaj \u0109i tie, en la plej diversaj lokoj, je longa distanco de la grandaj arboj, ekaperas nun amaso da malgrandaj arbetoj, tute surprize, \u0109ar oni povas konstati, ke ili estas infanoj de la gepatroj, kiuj kreskas malproksime de tiuj lokoj, kie sukcesis enradiki\u011di tiuj \u0109i novalvenintoj.<\/p>\n En fora angulo staras granda acero. Ankad \u011di ekhavis nun idojn je longa distanco de sia loko. \u011cia globa nukso portas grandan flugilon, duope la nuksoj formas perfektan \u015dvebaviadilon \u2014 \u011demeloj kiel \u0109iam estas tiuj fruktoj. En kvieta vetero la semo ronde turni\u011das, kiam \u011di mallevi\u011das tra la aero, sed kiam la vento forte blovas, la flugilo helpas al la semo longe forflugi. Neniel, tamen, komparebla kun la betulo, kiu vere nin turmentas sur la grundo.<\/p>\n Kiel trudherbo la betulo ekaperas \u0109ie, la fruktetoj estas tre malpezaj kaj krome \u0109irka\u016ditaj de papere maldika, korforma portilo, por ke la vento povu ilin disen kirli. Sekve fari\u011das tro multaj el tiuj belaj, blank\u015delaj arboj \u0109i tie, kaj nun ni devas haki kaj multe peni por forigi llin, tiomgrade la etaj, flugantaj konfetoj komencas transpreni la potencon.<\/p>\n E\u0109 nun montri\u011dis kelkaj ulmoj, kaj ilin tamen ni \u011dis nun evitis sur la tereno. Ni malkovris, ke ili sendube devenas de la komunuma vojo, situanta je distanco de kvinminuta promeno de tie \u0109i. Forta vento supozeble portis aere la flugilhavajn ulmofruktojn, kaj nun ili desupre falis al ni kvaza\u016d manao el la \u0109ielo, sed malpli bonvenaj ol la manao de la Biblio, al kiu asignis la popola kredo ja i.a. anka\u016d la ulmofruktojn. Kiam mi estis knabo, miaj kamaradoj kaj mi kolektis manaon en la strato anta\u016d nia lernejo, de granda parko, kaj ni gustumis la nukseton, kiu sidas en la mezo de la flugilo. Ni imagis al ni la situacion dum la dezerta migrado, tutaj ne\u011damasoj da tiuj \u0109i fruktoj abundis, malavaro de la naturo. Kaj ni imagis al ni la amatan parkon, al si mem tute lasitan, iom post iom transformita al unu grandega arbaro plena de ventokirlita manao.<\/p>\n Preta, la naturo embuskas \u0109ie de niaj \u011dardenoj kaj kampoj. Se nur malmultajn jarojn ni lasas la bridon, jam transformi\u011das tiu tero, kiu anta\u016de estis sub plugilo a\u016d forkego, kaj fari\u011das el \u011di sova\u011da naturo, kreita el sen\u0109esa luktado inter tiuj plantoj, kiuj sin trudas en la regionon de la senbridigita socio de plantoj. Pratempa dana pejzago reaperas, certe ne tre diferenca de tiu mondo, en kiu vivis niaj malproksimaj prapatroj anta\u016d du-tri jarmiloj.<\/p>\n La granda movoforto malanta\u016d tiu \u0109i proceso de transformi\u011do estas la semdisvasti\u011do. Kaj anta\u016d \u0109io la disvasti\u011do per la vento portis sian parton al la \u015dan\u011di\u011do de la grandaj, malfermitaj, herbokovritaj ebena\u0135oj inter tiuj arboj, kiujn ni plantis, kiam mi estis knabo, al la nuna, fekunda arbara kaj arbetara pejza\u011do, tiel varia kaj rida de sova\u011daj floroj.<\/p>\n \u0108e la vojeto apud la domo staras miloj da leondentoj \u2014 eble la plej potenca floro de nia sova\u011da floraro, potenca, \u0109ar \u0109ien \u011di povas penetri, kaj \u0109ar \u011di per sia fortika pivotradiko solide povas persisti. Estas la perventa disvastigado, kiu \u0109eestigas \u011din \u0109ie \u0109e niaj vojoj, en niaj kampoj, en niaj \u011dardenoj.<\/p>\n La leondento estas la unua kaj plej bela floro de nia infaneco. Kun mia knabineto mi eliris por studi \u011din. Singarde ni plukis unu el la finflorintaj kapoj kaj rigardis la malgrandan, iomete volbitan tabureton, kiu estas dense okupita de areto da lanugaj ombreloj, \u0109iu portanta unu grajnon. Kaj tiam, per unuigitaj fortoj, ni faris blovan veteran, kaj levi\u011dis nubeto da para\u015dutoj el la malgranda startejo sur la kava flortigo, alte aeren turni\u011dis la nubeto kaj disflugis en \u0109iujn direktojn, disportita de aerfluoj kaj ventetoj, multaj el \u011diaj eroj balda\u016d malaperis el nia vidpovo, for de la patrina planto.<\/p>\n \u0108e nia kampara domo ni posedas lageton, dense \u0109irka\u016ditan de fragmito kaj tifao sur preska\u016d sia tuta bordo. Tia granda, grasa tifao konsistas el miloj da grajnoj. Per la ungoj ni povas dista\u016dzi ilin, kaj la dense kunpremita pelto malfiksi\u011das en sennombrajn floketojn, kiujn la vento alten forportas. \u0108e la lago, kie gi kreskas, \u0109io ja estas okupita. La flokoj bezonas amasflugi super la \u0109irka\u016danta pejza\u011do, estas necese, ke ili ne\u011du de supre al la tuta regiono, por ke iu floko povu \u011dermi sur la bordo de alia lageto kun pli da spaco ol \u0109e la nia.<\/p>\n Dise inter la fragmitoj de la lago kaj pli malproksime en la akvo kreskas planto kun belaj konikoj el helru\u011daj floroj kaj kun fre\u015de verdaj folioj. Estas la plantaga alismo \u2014 \u011diaj folioj rememorigas pri plantago.<\/p>\n Alismo forsendas siajn grajnojn en la mondon la\u016d la akva vojo. \u011ciaj malgrandaj frukteroj estas nete aran\u011ditaj en ringo. Se oni dismanipulas la ringon kaj faligas la grajnojn en la akvon, ili restas flosantaj. La vando, kiu \u0109irka\u016das la semon, konsistas el grandaj, aerplenaj \u0109eloj. La semo portas na\u011dozonon, flosante sur la akvo \u011di povas fari longan voja\u011don, malproksimen for de la gepatra planto.<\/p>\n Kiam \u011di estas flosinta dum iom da tempo, la akvo penetras en la na\u011dozonon, la semo pezigas, la voja\u011do fini\u011dis, la semo malsupreni\u011das al la fundo, kaj ek\u011dermas. Tiel komencas sian vivon multaj akvoplantoj.<\/p>\n Anka\u016d \u011dis la kamentubo de nia domo disvasti\u011dis la naturo. Granda urtiko enradiki\u011dis \u0109e \u011dia bazo, kaj unu-du metrojn de tie, en la malnova, muskokovrita parto de nia pajlotegmento, ekdisvolvi\u011dis malgranda sorpo. Tiun \u0109i lastan praarbaran \u011dermon ni facile povas devenigi el vico de sorpoj, kiuj staras apena\u016d cent metrojn disde la domo, kaj kiom koncernas la urtikon, ho ve, tro da ill abundas sur la tereno. Sed de tie \u011dis la dorso de la domo, jen tamen salto. Estas bestoj, supozeble birdoj, kiuj prizorgas la transporton tien. Disvastigado de semo per bestoj okazas grandskale. La etaj, malgrandaj urtikgrajnoj facile povas alfiksi\u011di sur la plumaro de birdo, kaj la interesi\u011do de la birdoj al la sorpaj beroj estas perfekta faktoro en la disvasti\u011dbiologio de la arbo: la ru\u011daj beroj logas la birdojn al kunlaboro.<\/p>\n La sturnoj atakas niajn \u0109erizojn \u2014 la vivo estas vigla en la arboj, kaj tio estas pli je la profito de la arboj ol de ni. Grajnoj el multaj plantoj estas man\u011dataj tutaj kun la dika, \u015dirma \u015delo, kaj eble ili finas la voja\u011don, perditaj en la ekskrementoj de birdo a\u016d pli granda besto, en iu malproksima loko, kie la kondi\u0109oj por \u011dermado estas favoraj. En bovina kuko a\u016d en \u0109evala piro, perdita ie en la erikejo, el\u011dermas plantetoj nekonataj tie, kie regas eriko kaj mirtelo.<\/p>\n La lapon kun \u011dia densa ekipa\u0135o de hokoj oni apena\u016d povas for\u015diri el trikita bluzo. La solidaj hoketoj efektive prizorgas, ke la infloreskoj de la lapo kiel ka\u015dpasa\u011deroj estu longe forportataj sur la felo de besto, for al lokoj, kie estas pli da \u015dancoj, por ke la semo \u011dermu, ol en densa kreska\u0135aro de lar\u011dfoliaj lapoj. Anka\u016d asperulo, hundolango, galio, agrimonio jam longe anta\u016d Odiseo konis la avanta\u011don esti \u015dtelportata de besta felo.<\/p>\n Grandaj bestoj kaj malgrandaj bestoj agas kiel semistoj. Ursoj, paseroj kaj formikoj. Sur nia tereno ni havas du-tri konsiderindajn formikejojn de la rando de abiaro. Iliaj etaj lo\u011dantoj ur\u011de portadas siajn blankajn, ovosimilajn pupojn, sed anka\u016d aliaj objektoj estas transportindaj, i.a. grajnoj \u2014 pli ol cent metrojn ili pene povas forporti ilin. Grajnoj de violo kaj primolo kaj multaj aliaj plantoj surhavas oleori\u0109an kaj vitaminhavan alpenda\u0135on, kiun la formikoj \u015datas man\u011di, kaj kiu instigas ilin forporti la grajnojn. En la tropikoj la formikoj portas grajnojn kaj fruktojn supren al la arboj kaj aran\u011das milojn da pendantaj \u011dardenetoj, mejlojn vaste en la kunplektitaj bran\u0109oj de la praarbaro.<\/p>\n Sed aliaj plantoj disvolvas en siaj \u015dajne tiel delikataj \u0109elaroj sufi\u0109e da energio por povi mem dissendi en la mondon siajn grajnojn per forta pu\u015do. En nia vila\u011do estas \u011dardenisto, kiu travivis invadon de balzamino sur sia tero. Antaw kvar-kvin jaroj li ricevis \u0109aron da arbara humo por siaj potplantoj. La humamaso ku\u015dis iom da tempo de la rando de la hortikulturejo. La postan someron aperis la unuaj balzaminoj, kaj jaro post jaro ili disvasti\u011dis kaj nun atingis de unu fino de la entrepreno \u011dis la alia kaj ankora\u016d e\u0109 konsiderindan distancon en la \u011dardenon de la najbaro. Tra tiuj jaroj oni povis observi la progresantan fronton de la balzaminaj trupoj, \u011dis fine ili nun okupadis la tutan hortikulturejon.<\/p>\n La balzamino kun sia fragila sukstre\u0109o estas \u0109arma planto. \u011ci havas fajroru\u011dan tigon, fre\u015de verdajn foliojn, flavajn kun ru\u011daj punktoj, \u011dia longa frukto estas kapsulo kun multaj grajnoj. La frukto estas la pafilo de la planto. Se oni tu\u015das per fingro \u011dian pinton, \u011di krakete eksplodas, kaj grajnoj dissaltas en \u0109iujn direktojn. En frakcio de sekundo la diskrevinta frukto retroruli\u011das kaj finas sian ekziston falante al la tero kiel ta\u016dzita fadenaro, dum la grajnetoj rapidegas for de la gepatra planto. Aktiva, drama memdisvastigo de semo.<\/p>\n Paul Neergaard 144. Leginte la supran eltira\u0135on, respondu jenajn demandojn:<\/p>\n 1. Supre oni trovas multajn nomojn de arboj, plantoj, birdoj kaj bestoj. La\u016deble identigu ilin, ne nur la\u016d iliaj nacilingvaj nomoj, sed anka\u016d per birdoj a\u016d e\u0109 specimenoj. ezokfa\u016dko – linario 3. \u201cBovina kuko\u201d kaj \u201c\u0109evala piro\u201d estas evidente uzitaj figure. Klarigu. 145. En la subaj alineetoj, pluraj verboj, kursive presitaj, estas aktivaj. Reskribu la propoziciojn tiel, ke tiuj verboj estu pasivaj.<\/p>\n (a) Sed se ekzistos la plej alta institucio, kiun la tuta esperantistaro elektis, tiam miaj manoj liberi\u011dos, kaj \u0109ion, kion mi trovos utila, mi povos kura\u011de proponi al la decido de tiu institucio, kaj \u0109ion, kion tiu institucio decidos, oni povos kura\u011de fari, kaj neniu havos la rajton protesti a\u016d disputi. 146. En \u0109iun suban propozicion enmetu korekte po unu el jenaj radikoj:<\/p>\n ASIGN; ATRIBU; DEDI\u0108; DESTIN; DETERMIN; DIFIN; DISPON.<\/p>\n a) La registaro _________is grandan sumon por la batalo kontra\u016d la tuberkulozo. 147. Skribu \u0109iujn bestnomojn, kiujn vi konas en Esperanto.<\/p>\n 148. Listigu \u0109iujn nomojn de floroj a\u016d birdoj, kiujn vi konas en via nacilingvo. Trovu la esperantajn nomojn kaj lernu ilin. Elektu unu el la floroj a\u016d birdoj, kaj skribu pri \u011di 250 vortojn.<\/p>\n Enhavo Anta\u016dklarigo<\/a> 01<\/a> 02<\/a> 03<\/a> 04<\/a> 05<\/a> 06<\/a> 07<\/a> 08<\/a> 09<\/a> 10<\/a> 11<\/a> 12<\/a> 13<\/a> 14<\/a> 15<\/a> 16<\/a> 17<\/a> 18<\/a> 19<\/a> 20<\/a> 21<\/a> 22<\/a> 23<\/a> 24<\/a> 25 26<\/a> 27<\/a> 28<\/a> 29<\/a> 30<\/a>\u00a0SOLVOJ<\/a> POR PA\u015cI PLUEN<\/a><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\nACERO<\/b>: speco de arbo.
\nAGRIMONIO<\/b>: speco do herbo.
\nAKTIVA<\/b>: agema.
\nALISMO<\/b> (PLANTAGA<\/b>)<\/span>: speco de herbeca mar\u0109oplanto.
\nASIGNI<\/b>: destini, disponigi.
\nASPERULO<\/b>: speoo de floro.
\nBALZAMINO<\/b>: speco de planto.
\nBERO<\/b>: frukto de diversaj plantoj.
\nBETULO<\/b>: blankligna arbo.
\nBLUZO<\/b>: vesto por la supra korpo parto.
\nCITIZO<\/b>: arbo kun flavaj floroj.
\n\u0108ERIZO<\/b>: ru\u011dkolora bongusta frukto.
\nEKSKREMENTO<\/b>: tiu parto de la nutra\u0135o, kiun oni poste eligas el la korpo.
\nEMBUSKO<\/b>: sinka\u015do por surprize ataki malamikon.
\nERIKO<\/b>: arbeto kun rozaj a\u016d blankaj floroj.
\nFAKTORO<\/b>: ka\u016dzo de fenomeno.
\nFRAGILA<\/b>: tiel delikata ke \u011di facile rompi\u011dus.
\nFRAGMITO<\/b>: speco de fortika herbo.
\nFRAKCIO<\/b>: ono.
\nFRAKSENO<\/b>: arbo kun fleksebla ligno.
\nFURA\u011cO<\/b>: man\u011dajo por bestoj.
\nGALIO<\/b>: speco de planto.
\nGRAJNO<\/b>: malgranda semo.
\n\u011cEMELO<\/b>: dunaskito.
\n\u011cERMO<\/b>: komenca formo de estonta vegeta\u0135o a\u016d besto
\nHAKI<\/b>: battran\u0109i.
\nHEKTARO<\/b>: unuo do termezurado.
\nHOKO<\/b>: pinta ferkurba\u0135o.
\nHORTIKULTURO<\/b>: la metio kulturi plantojn.
\nHUMO<\/b>: nigrebruna tern uzata kiel sterko.
\nINFLORESKO<\/b>: la aran\u011do de floroj sur tigo.
\nINVADI<\/b>: perforte eniri kaj okupi.
\nKAMECIPARIDO<\/b>: konifera arbo.
\nKAMENO<\/b>: fajrujo.
\nKONFETOJ<\/b>: karnavalaj paperpecetoj.
\nKAPSULO<\/b>: skatoletforma ujo.
\nKONIKO<\/b>: duaorda kurbo.
\nKUKO<\/b>: franda baka\u0135o.
\nLANUGO<\/b>: delikata plumaro a\u016d hararo.
\nLAPO<\/b>: speco de planto.
\nMANAO<\/b>: \u0109iela nutra\u0135o.
\nMEJLO<\/b>: mezuro de distanco.
\nMETRO<\/b>: mezuro por linioj.
\nMIGRI<\/b>: transloki\u011di de loko al loko.
\nMIRTELO<\/b>: speco de arbeto.
\nNUKSO<\/b>: frukto en malmola \u015delo.
\nODISEO<\/b>: heroo de greka poem, kiu dek jarojn vagadis tra la mondo.
\nOMBRELO<\/b>: kontra\u016dpluva \u015dirmilo.
\nOVO<\/b>: maturi\u011donta best\u011dermo en \u015delo.
\nPARA\u015cUTO<\/b>: aparato por malrapide fali tra la aero.
\nPARKO<\/b>: publika plezurkampo.
\nPASERO<\/b>: birdspeco.
\nPELTO<\/b>: speciale preparita felo.
\nPICEO<\/b>: konifera arbo.
\nPINO<\/b>: konifera arbo.
\nPIRO<\/b>: bongusta frukto.
\nPLANTAGO<\/b>: ofta plurjara herbo.
\nPLUGI<\/b>: tran\u0109i la teron per speciala kulturilo.
\nPLUKI<\/b>: de\u015diri floron.
\nPOTO<\/b>: speco de vazo.
\nPRIMOLO<\/b>: printempa floro.
\nRADIKO<\/b>: subtera parto de vegeta\u0135o, per kiu \u011di alsu\u0109as nutra\u0135on.
\nRETRO<\/b>-: sufikso, kiu signifas \u201cdorseniri\u201d.
\nRINGO<\/b>: cirkloforma\u0135o.
\nSKALO<\/b>: dimensioj de desegna\u0135o rilate al la reala objekto.
\nSORPO<\/b>: arbo, kies fruktojn oni man\u011das tromaturajn.
\nSTURNO<\/b>: speco de birdo.
\nTA\u016cZI<\/b>: \u0109ifante malordigi.
\nTERENO<\/b>: difinita terspaco.
\nTIFAO<\/b>: speco de mar\u0109herbo.
\nTIGO<\/b>: flortrunketo.
\nTORFO<\/b>: spongeca substanco, per kiu oni povas hejti.
\nTRIKI<\/b>: teksi per vergetoj.
\nTROPIKO<\/b>: paralelo je 23\u00b0de la ekvatoro.
\nTRUPO<\/b>: soldataro.
\nTUBO<\/b>: long kava cilindro.
\nTUJO<\/b>: konifera arbo.
\nULMO<\/b>: speco de fortika arbo.
\nURSO<\/b>: speco de granda rabobesto.
\nVITAMINO<\/b>: helpa nutrofaktoro necesa por la sano.<\/p>\nLEGA\u0134O<\/h1>\n
FLUGANTAJ SEMOJ<\/h2>\n
\n(el \u201cLa Vivo de la Plantoj\u201d)<\/span><\/p>\n<\/div>\n
EKZERCOJ<\/h1>\n
\n2. En la supra \u0109apitro, kaj tra la tuta libro, la awtoro uzas, apud sciencaj nomoj, anka\u016d popolajn nomojn por iuj floroj. Sube ni listigas, maldekstre, plurajn popolajn nomojn, kaj dekstre la sciencajn nomojn, de iuj floroj kaj plantoj. \u0108u en via nacilingvo ili havas nomojn popolajn, kaj \u0109u ili estas similaj al la esperantaj?<\/p>\n
\nherbo de Sankta Johano – sedo
\nhundolango – Cynoglossum officinale
\nkaskofloro – akonito
\nkavalirsprono – delfinio
\nleondento – leontodo
\nneforgesumino – miozoto
\nne\u011dborulo – galanto
\nnudaj virgulinoj – kol\u0109iko a\u016dtuna
\norpluvo – laburno
\nterpiro – tubera helianto
\nvergo d’oro – solidago<\/p>\n<\/div>\n
\n4. Distingu inter \u201ctrideko da jaroj\u201d kaj \u201ctridek jaroj\u201d.
\n5. \u201cEn fora angulo.\u201d Donu sinonimon de \u201cfora\u201d.
\n6. \u201cLa betulo, kiu vere nin turmentas.\u201d Klarigu tiun personigon de la betulo.
\n7. \u201cTiomgrade.\u201d Reskribu tiun vorton kiel trivortan frazon samsignifan.
\n8. \u201c… portis aere la flugilhavajn ulmofruktojn.\u201d Reskribu la vorton aere kiel trivortan frazon samsignifan.
\n9. Klarigu la diferencon inter \u201cgustis\u201d kaj \u201cgustumis\u201d.
\n10. \u201cKaj ni imagis al ni la amatan parkon, al si mem tute lasitan, iom post iom transformita al unu grandega arbaro …\u201d Klarigu, kial la vorto transformita estas nominativa.
\n11. En la sesa alineo trovu po unu ekzemplo de personigo kaj metaforo.
\n12. Analizu \u0109iujn vortojn el la na\u016da alineo, kiuj estas formitaj per afiksoj.
\n13. \u201cLa solidaj hoketoj efektive prizorgas, ke la infloreskoj de la lapo kiel ka\u015dpasa\u011deroj estu longe forportataj sur la felo de besto, for al lokoj, kie estas pli da \u015dancoj, por ke la semo \u011dermu, ol en densa kreska\u0135aro de lar\u011dfoliaj lapoj.\u201d Klarigu la du uzojn de la u-fina\u0135o de la verbo.
\n14. ODISEO: \u201c… estis virsafoj bonnutritaj kaj denslanaj, belaj kaj grandaj, kun violkolora lano; senbrue mi tiujn kunligis per flekseblaj bran\u0109etoj, sur kiuj kutimis dormi la Kiklopo, la monstrulo, inklina al maljusta\u0135oj, kaj \u0109iufoje mi prenis tri vir\u015dafojn kune; \u0109iu meza portis viron, kaj amba\u016d aliaj iris amba\u016dflanke por \u015dirmprotekti la kunulojn. Tiel do \u0109iufoje tri vir\u015dafoj portis unu viron; sed mi \u2014 \u0109ar estis unu vir\u015dafo multsupere plej granda inter \u0109iuj \u015dafoj \u2014 \u0109irka\u016dprenis ties dorson kaj sub lia harkovrita ventro kurbigante min, mi tiel restis pendanta; kaj envolvinte la manojn en la densegan lanon mi tenadis min konstante al \u011di kun persistema animo… Ilia mastro, turmentata de teruraj doloroj, palpadis la dorsojn de \u0109iuj vir\u015dafoj rekte starantaj; sed tion ne rimarkis la stultulo, ke miaj kunuloj estis ligitaj sub la brustoj de la lankovritaj vir\u015dafoj. Laste el \u0109iuj iris eksteren mia vir\u015dafo, \u015dar\u011dite per sia lano kaj per mi kun miaj inteligentaj pensoj… Kiam ni estis venintaj je malgranda distanco de la kaverno kaj la barilo, tiam unue mi malligis min mem de sub la vir\u015dafo kaj tiam mi liberigis miajn kunulojn.\u201d (\u201cOdusseias de Homeros\u201d, tradukita de W. J. T. Manders.)<\/span>
\nCu vi konas, a\u016d povas eltrovi, aliajn aventurojn de Odiseo?
\n15. \u201cTra tiuj jaroj oni povis observi la progresantan fronton de la balzaminaj trupoj, \u011dis fine ili nun okupadis la tutan hortikulturejon.\u201d Kiel nomi\u011das tiu figuro? Klarigu \u011din.<\/p>\n<\/div>\n
\n(b) Oni mortigis multe da personoj. Kompreneble oni atingis nenian rezultaton, \u0109ar la bone armita kaj senkompata soldataro montri\u011dis multe pli forta ol la malfeli\u0109a tute senarma popola amaso.
\n(c) Oni devas diri, ke, kiam la firmo \u0109esos pagadi al mi la minimumon, tiam la kontrakto perdas sian le\u011dan valoron kaj mi fari\u011das tute libera kaj mi povas eldonadi mem \u0109iujn miajn verkojn, ne sole kiujn mi faros sed anka\u016d kiujn mi faris.
\n(d) Se mi bezonos presi iajn artikolojn pri Esperanto, mi penos \u0109iam fari tion \u0109i en tiuj gazetoj, kiujn Hachette eldonos.
\n(e) Persono, kiu iam ellernis Esperanton, devas havi plenan certecon, ke neniu vorto, kiun li ellernis, iam perdos sian valoron kaj ke lin neniam malkomprenos aliaj esperantistoj.<\/p>\n<\/div>\n
\nb) La patro _________is lin por komerca kariero.
\nc) La sindikato ________igis \u0109ambron al nia societo.
\nd) Niaj infanjaroj ofte _________as nian estontan vivon.
\ne) Mi ________is multajn jarojn al la lernado de lingvoj.
\nf) La ju\u011dantoj ________is al li la unuan premion.
\ng) La policanoj klopodis _________i la ka\u016dzon de la akcidento.<\/p>\n<\/div>\n