NE RIMARKAS Байқамаймыз 视而不见

作者 aŭtoro: 夏德曼·阿哈诺夫 , 来自 el: 新疆乌鲁木齐 Xinjiang, Ĉinio, 发表于 afiŝita je Sunday, August 30, 2026, 03:56 (10小时40分钟前)
编辑: Solis, 时间: Sunday, August 30, 2026, 06:51

NE RIMARKAS

Poemo de Däwren Seytjanov
Esperantigis: Shadyman Ahmetuly AQANOV (Ŝadmano AA)

Kial ni ne rimarkas ĉion ĉi?
En ĉiel' sun' brulas varmege.
Dormante ni la tempon ne rimarkas
Sur vizaĝ' sulkojn desegnas ĝi.

Ni ne rimarkas la aferojn ofte,
En koro kaŝas sin malĝojo.
Eĉ en infanaj tagoj ni ne scias,
Ke ekzistas am' kun vero.

Sen ŝanĝoj la tagoj fluas trankvile,
Ni ne rimarkas – fajr' estingis.
Ni ne rimarkas – la knabet' ludema
En junulon rapid' kreskiĝis.

Ne rimarkas ni printempon la ĝojan,
Kiel sun' disĵetas brilojn.
Ridante tra la vivo ni ne vidas,
Ke la amik' maloftas en rond.

Vi konsentos, amiko, kun mi certe:
La tempo adiaŭ' nin iam.
Ni ne rimarkas – iun matenon
Maljuneco ekbrulos mortos.

La knabino rideme maljuniĝas,
Silente roko disfaliĝas.
Ho, ni naivaj – ni ja ne rimarkas,
Ke senĉes' la vivo forpasas.
Ne rimarkas...

Байқамаймыз

Сөзі: Дәурен Сейтжановтыкі
Аударған: Шадыман Ахметұлы

Қалай ғана байқамаймыз біз бәрін?
Көк аспанда күннің қызғанын.
Байқамаймыз ұйқтап жүріп уақыттың,
Ақ жүзіңе сызық сызғанын.

Байқамаймыз еш нәрсені көбінде,
Ылғи тұрад бір мұң көңілде.
Байқамаймыз бала күннің өзінде,
Ғашық жанның барын өмірде.

Өз қалпында өте берер, әсте, күн,
Байқамаймыз оттың өшкенін.
Байқамаймыз кешегі жас баланың,
Жігіт болып қалай өскенін.

Байқамаймыз көктемнің де келгенін,
Мол шуағын күннің шашқанын.
Байқамаймыз күліп жүріп өмірден,
Көп достардың сиреп қалғанын.

Келісерсің бұл сөзіме дос менің:
Уақыттың да бір күн қош дерін.
Байқамаймыз кәріліктің бір күні,
Соңғы рет бір жанып-өшкенін.

Қартаяды күліп тұратұғын қыз,
Мұжылады мүлгіп биік құз.
Аңқаумыз-ау, байқамаймыз тегінде,
Өмір өте шығатынын біз.
Байқамаймыз...

视而不见

作词：道列恩·赛特扎诺夫
翻译：夏德曼·阿合买提

我们如何对一切竟视而不见？
蓝天之上太阳正炽烈照耀。
睡梦之中却未曾觉察时光流转，
它已在你纯白面庞刻下痕线。

我们常常对世事都视而不见，
心灵深处总藏着无尽悲酸。
即便在童年时代也未能发现，
这世间原来也存在真爱相伴。

日子总是如常静静地在流淌，
我们未看见火焰早已熄灭。
未曾看见昨日那个小小儿郎，
怎突然就长成青年人的模样？

未曾看见春天已悄然地降临，
未见太阳洒下灼热的辉光。
含笑走过这一生却未觉察清，
旧日朋友已渐渐疏远而飘零。

我的朋友啊你定会同我赞同此情：
时间也终有一日会告别而行。
我们未曾看见某个清晨的时分，
暮年最后一次将燃尽而无声。

爱笑的姑娘已渐渐染上白霜颜，
沉默的峭壁在慢慢剥落岩坚。
我们是何等天真竟未能看齐全，
生命正无停歇地如烟雾般飘散。
视而不见……